نوشته شده توسط : حسین مهدی پور
منابع و زمان آزمون روش تحقیق 2، مختص کد 85 و احتمالا کدهای بالاتر
چهارشنبه 20 اردیبهشت 1391 05:38 ب.ظ
نوع مطلب : دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات ،فرهنگ و ارتباطات ،اطلاع رسانی و اخبار ،دانش و آموزش ،
روایتی از چهار دوره دعوت و آنچه گذشت ...
دوشنبه 11 اردیبهشت 1391 05:10 ق.ظ
نوع مطلب : فرهنگ و ارتباطات ،علمی ،اطلاع رسانی و اخبار ،دانش و آموزش ،دانشگاه ،نقد ،
باسمه تعالی این متن ماهها پیش نوشته شده و بنا به شرایط و اقتضائات انتشار آن به تعویق افتاده است. و تنها قسمت اخیر متن (بندهای 11 تا انتها) مربوط به زمان انتشار است. 2.ماهیت این دوره کاملا دانشجویی بوده و اهداف فوق داشتن چنین ماهیتی را ایجاب و اقتضا می کرد. 3.در دعوت از اساتید همواره ترکیبی از اساتید دانشکده، دانشگاه و خارج از دانشگاه مورد نظر بوده و تقریبا در تمام دوره ها این روند ادامه داشته است، چرا که این ماهیت ترکیبی در هر بخش محاسن خود را داشت. 4.در طی این سالها همواره این نکته مورد طرح بود که دوره ی دعوت از ابتدا بر مبنایی انتقادی نسبت به دانشکده شکل گرفته است، که این سخن به یک معنا درست و به یک معنا اشتباه بود. درست بود از این جهت که خلاهایی در برنامه دیده می شد (که برخی از این خلاها نیز ممکن بود طبیعی باشد) و کشف این خلاها نگاهی انتقادی را طلب می کرد. اما اشتباه بود از چند جهت، اولا مجریان دوره در اولین دوره نشان دادند که این دوره بیش از آنکه به نقد اشخاص و برنامه و ذکر دلخوری ها بپردازد به مباحث علمی و نقد و بررسی مطالب رشته مان پرداختند و اساسا در آن زمان جدی ترین نقدهای دانشجویان (یعنی سال 87) هنوز مطرح نبود و دعوت2 نیز در فضایی پیش از طرح نقدهای جدی به برنامه ی رشته برگزار گردید. از سوی دیگر موفق بودن طراحان و برگزارکنندگان دوره در عرصه ی آموزش و پژوهش تاییدی بر این امر هست. 5.با توجه به ماهیت دانشجویی دعوت کیفیت این دوره در هریک از مقاطع خود کاملا به مشارکت دانشجویان به ویژه دانشجویان سالهای دوم تا چهارم وابسته بوده و هست. البته رویکرد مدیریت علمی-اجرایی در هر دوره نیز در مشارکت دانشجویان و مهم تر در ارتقا کیفیت دعوت موثر بوده است. بنابراین میزان مشارکت نظرات دانشجویان در برخی دوره ها کمتر و در برخی دوره ها بیشتر بوده است.س 6.با توجه به ویژگی های مختلف برگزار دوره ی دعوت همواره با مشکلات متعددی روبرو بود که این مساله نحوه برگزاری این دوره را مقید می کرد. نیاز مالی، نحوه ی مشارکت دانشجویان در اجرای دوره، میزان همکاری دانشگاه و ... همگی جزو این عوامل بودند. بنابراین در پاره ای از موارد گریزی از همکاری با نهاد بیرونی برای تامین مالی دوره وجود ندارد. البته در این میان تجربه های تلخی نیز برای مجریان دوره رقم خورده است. 7.همواره این امکان و خطر وجود داشته است که یک یا چند هدف از اهداف اصلی دوره مغفول مانده و در یک روند تدریجی به فراموشی سپرده شود و بخشی از این مساله در دوره های اخیر اتفاق افتاده است. 8.اینکه بعضی از سازمان های بیرونی حمایت کننده مبادرت به سو استفاده از نام دعوت و ارائه به عنوان بیلان کنند، چندان جای تعجب نیست، چرا که این مقوله متاسفانه جزو اصلی ترین بخش های فرهنگ سازمانی بعضی از سازمان هاست. (دوستانی که دعوت2 بودند و از نزدیک در برگزاری این دوره نقش داشتند، متوجه می شوند که عرضم چیست) 9.ادامه ی این دوره بر مشارکت دانشجویان بستگی دارد و با در نظر گرفتن اهداف اصلی دوره به نظر می رسد تقریبا نیاز چندانی به حمایت های مالی برخی از نهادها که متاسفانه کارنامه ناموفقی در همکاری داشته اند و تبعا وابسته شدن به این نهادها نخواهد بود. 10.بنده و دوستانی که در این دوره ها شرکت کرده ایم، از دوره ی اول برکات این طرح را چشیده ایم. 11.طبیعتا همانند سایر پدیدههای بشری دوره دعوت نیز در برخی از ابعاد ممکن است از ایده آل های خویش، هنوز هم فاصله هایی داشته باشد، اما به نظر می رسد در هر دوره به این ایده آل ها نزدیک تر می شویم، از جمله ی این ایده آل ها آن بود که در هر دوره دانشجویان دوره و کد بعدی هدایت و برگزاری دوره را به عهده گیرند که این امر در خصوص بعضی از کدها بنا به اقتضائات این کدها میسر و ممکن و محقق نشد. 12.دوره ی دعوت اکنون مسیر خود را یافته و پس از چهار دوره برگزاری آن، به نظر می رسد سختی های ادامه ی مسیر آن بسیار کمتر شده است. 13.طبعا در خصوص کیفیت ادامه دوره نیز دانشجویانی که در این دوره شرکت داشته و یا مخاطبان جدید آن هستند، تصمیم گیری می کنند. اما دانشجویانی که امروز سخن از تعطیلی دوره و ... می زنند، آیا خود به خوبی نقش و وظایفشان را در این دوره و یا در خصوص راهنمایی و کمک به دانشجویان سالهای پایین تر انجام داده اند؟ 14.همواره تجربه نشان داده است که اگر نقد و تضعیف آسانتر از ساختن و ایجاد کردن نباشد ساختن ها سخت تر از نقدها خواهد بود. 15.امسال نیز با خواست خداوند متعال دوره ی دعوت، دانشجویان ارتباطات و ما یتعلق می توانند در انتظار برگزاری موفق دوره پنجم باشند. بنابراین از شرکت همه دانشجویان در هر سطح و مقطعی استقبال می شود. 16.پس از برگزاری چهار دوره ضرورت سخن آقای یوسفی مبنی بر تشکیل دبیرخانه ی دائمی دعوت، بیشتر احساس می شود، و تقریبا شرایط و مقدمات این کار مهیاست. نقد صوفی نه همه صافی بی غش باشد/ای بسا خرقه که مستوجب آتش باشد
نوشته شده توسط : حسین مهدی پور
روایتی از چهار دوره دعوت و آنچه گذشت ...
یکشنبه 10 اردیبهشت 1391 03:55 ب.ظ
نوع مطلب : فرهنگ و ارتباطات ،علمی ،دانشگاه ،دانش و آموزش ،اطلاع رسانی و اخبار ،نقد ،
باسمه تعالی
چرا دوره ی پنجم برگزار می شود؟
در روزهای گرم اواخر سال تحصیلی بود که ایده ای بدیع به نام دوره ی دعوت، محسن بدره، مهدی یوسفی و ... را وا داشت تا از همان زمان شروع به طرح ریزی برای دوره کرده و مسائل ثبت نام ، مذاکره با حامی مالی و ... را با همان نفرات محدود انجام دهند.
دوره اول با محوریت فرهنگ و با حضور حدود چهل تن از دانشجویان دانشگاه و با همکاری و حمایت معاونت پژوهشی برگزار شد. اما ویژگی های دوره ی اول:
این کار از سه حیث، درون دانشگاهی محسوب می شد، یعنی از حیث مخاطبان، حامی مالی و نیز از حیث عدم پوشش آن در رسانه ها و خبرگزاری ها
محوریت موضوعی دوره اول مبحث فرهنگ بود.
در دعوت 1 مباحثات دانشجویی محوری ویژه ای داشتند.
مسائل بنیادین رشته اعم از ضرورت تبیین چارچوب تئوریک، ماهیت سیاستگذاری، مسائل روز فرهنگ و ارتباطات و ... از جمله موضوعات جلسات و گعده های علمی شب های دعوت 1 بودند.
بار اصلی اجرای این دوره بر دوش چند نفر به صورت محدود بود و عملا کار تیم علمی و اجرایی بر عهده ی همین تعداد بود و این امر زحمت مجریان را دو چندان می کرد.
در اولین دوره اولین ارتباطات قوی و علمی و دوستانه ی ما با دانشجویان کدهای قبل صورت پذیرفت و با بیشتر شدن شناخت دانشجویان ارتباطات از همدیگر ارتباطات قبلی یک سطح افزایش یافت.
دوره ی دوم با دوره ی اول تفاوت هایی داشت:
تشکیل تیم علمی و اجرایی و توزیع مسوولیت ها
محوریت مباحث ارتباطات
پوشش رسانه ای بالا و اطلاع رسانی دوره در رسانه های مختلف از جمله خبرگزاری ها
دعوت به همکاری از نهادها و سازمان های دولتی و غیر انتفاعی مختلف و متعدد برای برگزاری این دوره و نیز محوریت دفتر مطالعات و برنامه ریزی رسانه در میان حامیان برون دانشگاهی و
شرکت دانشجویانی از سایر دانشکده های ارتباطات شهر تهران، از جمله ی این تفاوت ها بودند.
دوره سوم در ابتدا طی جلسات متعدد کمیته ی علمی بر مبنای نگاه از پنج منظر علمی مختلف به مبحث فرهنگ طراحی و برنامه ریزی گردید، اما در ادامه ی کار و مواجه شدن با مشکلات علمی و اجرایی مختلف در شرایط موجود خارج از حیطه ی دوره این برنامه تغییراتی یافت. از جمله ی مهم ترین مشکلات پیش روی تیم برگزار کننده سفرهای خارجی اساتید مختلف در فصل تابستان بود. بنابراین با در نظر گرفتن این مشکلات موضوعات این دوره با حفظ بخشی از محور طراحی شده در ابتدای کار به سمت پرداختن به مسائل فرهنگ و ارتباطات سوق یافت.
اما دوره ی چهارم دعوت پس از جلسات کمیته علمی و اجرایی دوره و تصویب موضوع سیاستگذاری فرهنگی در تابستان سال جاری و در پژوهشکده ی باقر العلوم (علیه السلام) (وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی) برگزار شد.
به نظر می رسد برای قضاوت در مورد توفیق طراحان و برگزار کنندگان این دوره و نیز ماجرای آن، نیازمند نگاهی همه جانبه به موضوع هستیم. اما در این میان به عنوان دانشجویی که از دوره ی اول به عنوان مخاطب تا دوره های بعدی دعوت به عنوان عضو تیم علمی و تیم برگزار کننده، یادآوری نکاتی را به دانشجویان شرکت کننده، برگزار کنندگان، دانشجویانی که هیچگاه شرکت نکردند و فقط انتقادهایی را مطرح کردند و نیز برخی دیگر که قائل به ماهیت دیگری برای دوره بودند، ضروری تر می دانم. به نظر می رسد:
1.اهداف دوره ی دعوت از همان ابتدا بنا به ذکر طراحان اهدافی چند وجهی و در عین حال دست یافتنی بود. از مهم ترین اهداف برگزاری دوره تقویت علمی دانشجویان، شکل گیری روابط علمی بین دانشجویان کدهای مختلف و ایجاد یک هویت برای دانشجویان ارتباطات در میان سایر رشته ها، آشنایی با موضوعات نو و نیز اساتید و فعالان این رشته در خراج از دانشگاه، جبران بخشی از خلاهای موجود در برنامه ی رسمی رشته که یا از نو بودن آن ناشی می شد و یا مربوط به اقتضا یک برنامه رسمی بود، و موارد دیگر بوده و هست.
به همین زودی ادامه دارد...
نوشته شده توسط : حسین مهدی پور
خلاصه های کلاس سمینار مسائل منطقه ای و جهانی فرهنگ و ارتباطات (1)/رسانه سلطه، سلطه رسانه
چهارشنبه 20 مهر 1390 04:40 ب.ظ
باسمه تعالی تلخیصی از جلد اول مجموعه ی غرب از رویا تا واقعیت: رسانه ی سلطه، سلطه رسانه، مرکز پژوهشهای اسلامی صدا و سیما، زمستان 1389. نوام چامسکی معتقد است جامعه ی اطلاع رسانی ایالات متحده ی امریکا و جریان غالب رسانه ای در این کشور، هریک به نحوی از انحا به نظام سرمایه داری وابسته اند. و این جریان رسانه ای دو ویژگی دارد: اول آنکه لازمه ی مجموعه ی دست اندرکاران این رسانه ها داشتن یک چارچوب فکری معین است و ثانیا این رسانه ها با مشغول کردن اذهان مردم به برخی از امور بی اهمیت آنا را از توجه به موضوعات مهم باز می دارند. راش کوف می گوید تا زمانی که روابط متقابل و ارتباطات عوامل اصلی تغییر و تحول هستند، دشمنان توسعه در فرهنگ ا بر این نقاط متمرکز می شوند تا از حرکت آنها جلوگیری کنند. نوره کاس در خصوص رسانه های امریکایی معتقذ است که این رسانه ها برخی از مهم ترین اخبار را پوشش نمی دهند واین مساله بدین سبب است که این رسانه ها به برخی از شرکت های بزرگ وابسته اند که تنها در کسب پول و سود حداکثری هستند. در حالی که استرم نیز در مورد نقش رسانه ها در شکل دادن به تفکر و شخصیت افراد می گوید: رسانه های گروهی ابتدا تصویری از جهان را برای ما شکل می دهند. سپس به ما می گویند که درباره ی این تصور چگونه فکر کنیم، بائو گوئو صنعت رایانه سازی را در بعد سخت افزاری و نرم افزاری در سیطره ی امریکا می داند. و کنترل جهان از طریق اینترنت را یکی از راهبردهای اصلی ایالات متحده ی امریکا می داند. وی پنج حوزه ی اصلی اینترنت را در انحصار غول های فناوری اطلاعاتی امریکا می داند: 1.رایانه های دارای عملکرد عظیم، سیستم های عامل، فن آوری پایگاههای اطلاعاتی، فن آوری های سوئیچ شبکه و کتابخانه های حاوی منابع اطلاعات. او در ادامه تاکید می کند ایالات متحده پس از کنترل زیر ساخت ها در اینترنت به محتوای اینترنت روی آورده است. باید توجه داشت که هیچ قانون بین المللی برای قانون گذاری درباره ی حاکمیت بر اینترنت وجود ندارد. در دنیای کنونی مقوله ی مهم دیگر حریم خصوصی است. داگلاس مک اینتایر قائل است که دایره تحقیقات فدرال از مهم ترین سازمان هایی است که اقدام به گردآوری اطلاعات شخصی مردم در امریکا می کند. از مهم ترین بخش های پایگاه اطلاعاتی این مرکز وجود حدود نود میلیون اثر انگشت و یک پایگاه بزرگ اطلاعات دی ان ای است که مهم ترین مشخص کننده ی هویت است. وی سازمان هایی را بر می شمارد که به ترتیب اطلاعات تعداد بیشتری از مردم را دارند. این سازمان عبارتند از: از ویژگی های مهم دنیای کنونی تاثیر رسانه ها بر جنگ های نظامی از طریق اثرگذاری بر افکار عمومی است.امروزه در واقع دو نوع جبهه ی نظامی در جنگ ها متصور است: 1. جبهه ی واقعی که با تلفات همراه است. 2. جبهه ی فرا واقعی یا مجازی که رسانه ها با هدف نوعی تعدیل و جهت دادن به افکار عمومی شکل می دهند. در حقیقت در گذر سریع از جنگ های واقعی به جنگ سرد و سپس ورود به عرصه ی جنگ های ویروسی و میکروبی، هم اکنون پدیده ی دیگری یعنی تبدیل جنگ ها به نوعی تصویرمجازی در حال تحقق است که گستره ی آن از استفاده از خشونت فیزیکی تا استثمار روحی گسترش یافته است. تلویزیون نیز به عنوان یکی از رسانه های پر مخاطب در میان مصرف کنندگان رسانه ای هموراه تلاش دارد تا مخاطبان خود را قانع سازد و چنان رفتار کند که آنها احساس بدی نداشته باشند. اما رون کافمن اعتقاد دارد که برخی از اوقات آنچه در تلویزیون نشان داده نمی شود به اندازه ی چیزی که نشان داده می شود اهمیت دارد. وی می گوید تلویزیون یک رسانه ی ساده کننده است و از تلویزون انتظار نمی رود که پرسش های طرح کند تا دیگران احساس بدی پیدا کنند. اگر مردم در هنگام تماشای این رسانه احساس ناخوشایندی داشته باشند، استفاده از آن را متوقف خواهند کرد. چاسودفکی هم در تبلیغات جنگ، تحریف واقعیت ها و کنترل منابع اطلاعاتی را از برنامه ریزی های اساسی ایالات متحده در حوزه ی نظامی می داند. در این میان سازمان سیا مهم ترین نقش رزا در جریان سازی اطلاعاتی بر عهده دارد. این سازمان بر جهت گیری فیلم سازان هالیوود، نویسندگان و منتقدین رسانه ها و روزنامه نگاران تاثیر می گذارد. میلر قائل است که دولت امریکا و بریتانیا به این نتیجه رسیدند که تبلیغات و کنترل رسانه ها مهم ترین عامل پیروزی در جنگ هاست. به طوری که به عقیده ی بسیاری از صاحب نظران نقش سانه ها در جنگ ویتنام مهم ترین عامل شکست امریکا و پیروزی ویتنام بود. البته از فعالیت های اصلی این دو دولت در جنگ ها این بود که در تلاشی حساب شده و هماهنگ به تخریب حقیقت پرداختند.
نوشته شده توسط : حسین مهدی پور
اما هراس ما همه از موریانه هاست!
یکشنبه 6 شهریور 1390 01:27 ق.ظ
نوع مطلب : فرهنگ و ارتباطات ،نقد ،طنز ،فرهنگی ،
باسمه تعالی
هوالعزیز
برای ما که از ماه رمضان نتونستیم استفادهی درستی بکنیم شاید تموم شدن ماه رمضان حیف تر! باشه. اما متاسفانه فکر میکنم با وضعیت پیش اومده تو بعضی از سریالهای رمضانیهی امسال، با تمام شدن ماه رمضان این وضعیت فلاکت بار و چندش آور هم تموم میشه. سریالهایی که کارگردان فکر میکند دیگه یه دریایی از معانی و معنویت دینی به مخاطب محبوس در این قاب شیشهای ارائه کرده، غافل از اینکه مخاطب بیچاره تو دریای آب بندی آقای کارگردان داره غرق میشه! البته تو این احوال هم، بعضی دیالوگهای کذایی این سریالها تو رو میبره تو همون دریای آقای کارگردان و میبینی هر چنده دقیقه یه بار هم، یکی از بازیگران محترم با قایق موتوری از جلو چشمت رد میشه و پیام اخلاقی و عرفانی و «روح»انی فیلم رو برات رو دستش نوشته و بالا گرفته، آخرش فکر میکنه نگرفتی برات زیرنویس میذاره، داد میزنه تا بالاخره مطمئن شه که من و شما یه وقت خیلی فکر نکنیم! این قایق موتوری پنج کیلومتر دیگه شمار رو به بهشت میرسونه، فقط مواظب سقوط یک فرشته باشی ها!
بله. سریالی پخش میشه، که فقط تو یه قسمت 40 دقیقهای قراره شخصیت «شِبه معنوی» یا «شَبَه معنوی» فیلم بره ببینه یه شیشه شکسته بوده یا نه! و تلویزیون ما به من و تو فرموده است که وقت گران خودت رو تقدیم به دو روح سرگردان بکن، تا ببینی ماجرای این فیلم «روح»انی چه میشود!
یا تو سریال دیگه مثلا شیطان با اون صدای کذاییش شده نریتور داستان زندگی! یعنی شیطانی که میگفت «لاغوِیَّنَ» همین بود!؟
سیستم فرستندههای صدا و سیما که دیجیتالی شده بعضی ها فکر میکنن که شخصیت داستانشون هم باید دیجیتالی بشن! صفر یا یک! وسط نداریم! مگه آنالوگه که مثلا 0.5 داشته باشیم؟
یه شخصیت انتهای سفیدی، یکی دیگه تو انتهای سیاهی مثل زغال!
اشاره به فیلم ...
یا برنامهی ... ای که سراسرش لوس بازییست و ...
با این اوصاف فکر میکنم، مش عباس همسایه هم تو ماه رمضان با دیدن این سریالها به این نتیجه رسید که یه دیش ماهواره بگیره و از فیلمهای با کیفیت فارسی وان و پی ام سی و هزار جور شبکهی کوفتی دیگه محظوظ بشه، فکر میکنم تا الآن دیگه کوکب خانم رو هم راضی کرده که به دور از چشم دوست و همسایه یه دیش نصب کنه.
فکر میکنم اگه یه مقدار دیگه از این سریالها پخش بشه، مشکل مش عباس هم حل بشه، و دیگه نیازی به موش و گربه بازی تو در و همسایه نباشه. انوقت مش عباس و آقا رجب و آقا یدالله میشنن تو کوچه و از سریالهای همون شبکههای کذایی برا هم تعریف میکنن!
چند مختارنامه باید ساخته شود تا صدا و سیما سربلند کند و رسانهی ملی نفسی تازه کند ...
مگر چند وقت از آخرین قسمت مختارنامه، _ذخیره ارزی اعتبار حرفهای صدا و سیما_ میگذرد؟
با داغ آشکار، زبیداد بىشمار
در ذهن باغ، زخم تبر، مانده یادگار
هر شاخهاى جدا شود آنجا زپیکرى
جوش جوانه سر زند از جاى دیگرى
در باغ اگر زخم تبر، خارى اوفتد
زخمى که موریانه زند، کارى اوفتد
اى نخل سایه گستر پر بار انقلاب
اى در هجوم خصم خدا یار انقلاب
زخم تبر به جان تو هر چند نارواست
اما هراس ما همه از موریانه هاست
(شعر از: محمد جواد محبت)
نوشته شده توسط : حسین مهدی پور
جز راست نباید، هر راست نشاید!
شنبه 29 مرداد 1390 04:31 ق.ظ
نوع مطلب : معارف اسلامی ،دانشگاه ،فرهنگی ،
باسمه تعالی ماجرا مربوط به مراسم احیا امشب در دانشگاه امام صادق علیه السلام است. در تمام مدت سخنرانی تو این فکر بودم که چرا خطیب محترم این مطالب رو تو این ظرایط و با این مخاطبان مطرح می کنه؟ تا اینکه پس از مراسم، انتقاد بزرگواری به سخنرانی امشب، بار دیگر راقم این سطور را بر آن داشت تا قلم را طور دیگری بچرخاند و به جای نوشتن متنی ادبی در مورد شب قدر، فضیلت اعمال یا ...، نکاتی کوتاه و مختصر اما مهم را به دست اندرکاران محترم و خدوم مراسم و خطبای محترم و خودمان عرض کنم. گرچه می دانم با نوشتن این خطوط ممکن است عده ای رنجیده شوند که قبلا عذرخواهی می کنم، اما چاره ای نیست از نوشتن این نقد، که اگر این روند در هر کجای جامعه ی امروزی ما ادامه پیدا کنه، که متاسفانه در مواردی وجود داشته و ادامه پیدا کرده، مخرب و ویرانگر خواهد بود و نتیجه ای جز دین گریزی به ویژه دانشگاهیان را در پی نخواهد داشت. خطیب محترم طی سخنرانی از فضیلت و جایگاه حضرت علی علیه السلام فرمودند تا اینکه در موردی بدین مضمون فرمودند که پیامبر در موضعی فرمودند یا علی من در دنیا و آخرت محتاج توام!!. به طور کلی با در نظر گرفتن این سخنرانی و به ویژه جمله ی فوق نکات زیر و رعایت آنها در مجالس وعظ و خطابه ی برخی از عزیزان ضروری به نظر می رسد: 1- معارف حقه ی اهل بیت (ع) دریایی است، که ایشان هرکس را به قدر وسع و فهمش از آن بهره مند می نمودند و مثالهایی داریم از رواه احادیثی که هزاران حدیث را از معصوم (ع) به طور خصوصی آموخته اند و این افراد، از سوی معصوم )ع) اجازه نشر این احادیث را به احدی نداشته اند. بنابراین با در نظر گرفتن مخاطب امشب که عموم مردم بودند، گمان می رود سخن گفتن از برخی از معارف حقه که بسی سنگین و تنها برای عده ای از خواص قابل درک و استفاده است، به صلاح نیست. 2- به نظر می رسد در دانشگاه امام صادق (ع) به عنوان یکی از مراکز مهم دانشگاهی در کشور، سخن گفتن از فضل علمی امیرالمومنین (ع) و حکمت امام (ع) مناسب تر و متناسب تر باشد. 3- متاسفانه در برخی از گفته ها و محافل در جهت دفاع و تبیین ولایت و امامت افراط شده و بهانه ی کافی و وافی به دست انواع فرق ضاله به ویژه وهابیت داده می شود. 4- به طور سنتی در منابر و منابع مختلف در سلسله مراتب معصومین (علیهم السلام) پیامبر پیش از حضرت امیر (ع) و حضرت امیر (ع) نیز پیش از حضرت صدیقه ی طاهره (س) قرار می گرفت، بنابراین سخن فوق که پیامبر (ص) به امام علی (ع) فرموده اند من محتاج توام در دنیا و آخرت، اولا باید به صورت مستند مورد استدلال قرار گیرد، ثانیا مقصود این قبیل سخنان می بایست به درستی تبیین و تشریح گردد و ثالثا این چنین مواردی باید در موقعیت مناسب خود و برای مخاطبان خاص خود بیان گردد. 5- فارغ از اینکه مخاطب ما چه کسی باشد، به نظر می رسد از مواردی که یک خطابه را قوت بخشیده و آن را علمی و موثر می سازد، استفاده از منابع موثق و محکم حدیثی و روایی و ارجاع دهی به آنها در طول سخنرانی می باشد. والسلام «و ما ارید الاصلاح الا ما استطعت»
نوشته شده توسط : حسین مهدی پور
بی خبر از برادر علی بن موسی الرضا (ع) در کمیجان
دوشنبه 24 مرداد 1390 02:25 ب.ظ
نوع مطلب : کمیجان ،فرهنگی ،عکس ،
باسمه تعالی امامزاده ای است کوچک اما زائران زیادی دارد، در بین اهالی به «امیر عبدالله» مشهور است. قدیمیها خاطرات زیادی از این امامزاده دارند و شاید ارادت بیشتر! به طوری که برخی از اهالی منطقه تا حدود 50-40 سال گذشته به قصد زیارت این امامزاده، در آنجا بیتوته میکردند. اما عده ی قابل توجهی از نسل جدید بچه های شهرستان با این امامزداه آشنایی ندارند. امامزاده عبدالله بن موسی الکاظم (ع) که در حدود 25 کیلومتری کمیجان و بین روستاهای خنجین و فردغان واقع شده، طبق شجره نامهی مورد تایید اوقاف و امور خیریه فرزند بلافصل امام موسی کاظم (علیه السلام) و برادر امام رضا (علیه السلام) و حضرت احمد بن موسی –شاهچراغ- (ع) است. اما متاسفانه به سبب کوتاهی مسوولین امر و نیز مردم منطقه به نظر میرسد آنگونه که باید این امامزاده شناسانده نشده است. حتی در جهت توسعه و رسیدگی به امور عمرانی امامزاده نیز، شاهد تاخیر فراوان و کند بودن روند آن، علی رغم قدمت و جایگاه رفیع این امامزاده هستیم. در هر صورت اگر به منطقهی کمیجان و فراهان سفر کردید، زیارت این امامزادهی بزرگوار خالی از لطف نیست. عکس هایی از امامزاده را در انتها مشاهده میکنید. نمای بیرونی امامزاده عبدالله (ع)- کمیجان- فروردین 1390 شجره نامه امامزاده عبدالله (ع)- کمیجان- فروردین 1390

نمایی از ضریح امامزاده عبدالله (ع)- کمیجان- فروردین 1390

نوشته شده توسط : حسین مهدی پور
فطرس که پرش را شرر قهر خدا سوخت باز آنکه بدادش پر پرواز حسین (ع) است
سه شنبه 14 تیر 1390 07:52 ب.ظ
نوع مطلب : فرهنگی ،
باسمه تعالی
اعیاد شعبانیه رو به همه ی بچه شیعه ها تبریک می گم البته کم نیستند مریدان غیر شیعه ی این بزرگواران، به همه تبریک می گم.
راستی اگه یه سری مولودی راحة الدانلود می خواید می تونید از لینک های زیر که برای سایت آوینی دات کام هستش دانلود کنید.
دانلود مولودی ویژه ی میلاد حضرت ابالفضل العباس (علیه السلام)دانلود مولودی ویژه ی میلاد امام سجاد (علیه السلام)
نوشته شده توسط : حسین مهدی پور
عکس فرهنگ و ارتباطات!
سه شنبه 31 خرداد 1390 05:20 ب.ظ
نوع مطلب : فرهنگ و ارتباطات ،اجتماعی ،عکس ،
باسمه تعالی
طرح امنیت اجتماعی
منبع: جهان نیوز+لینک سایر عکسها
بدون شرح!!!!!!!!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟تحلیل شما؟


نوشته شده توسط : حسین مهدی پور
استادای خوب، بچه های تنبل!؟
شنبه 28 خرداد 1390 04:27 ب.ظ
نوع مطلب : فرهنگ و ارتباطات ،اطلاع رسانی و اخبار ،
باسمه تعالی انگار همین دیروز بود که من و توی دانشجوی ارشد باهم تو پیش دبستانی و .. میخوندیم تنبلی کار زشته، اما خیلی وقتا به این یه مصرع ساده شاید عمل نکردیم. القصه آخرین جلسه کارگاه نشانه شناسی در فرهنگ و ارتباطات هم چهارشنبه (25/03/1390) تو سالن شهید مطهری دانشگاه برگزار شد. این کارگاه از طرف گروه دین و ارتباطات مرکز تحقیقات میان رشته ای و علوم انسانی دانشگاه امام صادق علیه السلام برگزار میشد. اساتیدی که در این دوره حضور داشتند به ترتیب تو شش جلسه و هرکدوم دو جلسه حضور داشتند. دو جلسهی اول دکتر پاکتچی و موضوع نشانهشناسی فرهنگی تو فرهنگسرای ابن سینا، دو جلسهی دوم دکتر سجودی و نشانهشناسی هنر یه جلسه تو سالن شهید صدر دانشگاه امام صادق (ع) و یه جلسه هم تو فرهنگسرای رسانه، و دو جلسهی آخر نیز نشانهشناسی ارتباطات و با حضور آقای دکتر نامور مطلق تو سالن شهید مطهری (ره) دانشگاه برگزار شد. جلسات در کل خوب بود اما انتظار میرفت با توجه به حضور اساتید صاحب نام این حوزه و همین طور اهمیت مباحث نشانهشناسی تو بحثهای بنیادین رشته و کاربرد اونها تو مواضع مختلف حوزهی فرهنگ و ارتباطات تعداد بیشتری از بچههای ارتباطات دانشگاه تو جلسات شرکت کنند اما این طور نبود. به حسین مهربانی فر هم که مجری این جلسات بود و خیلی هم زحمت کشید میگیم خدا قوت، منتظر متون مکتوب جلسات هستیم. انشا الله یا حق!
نوشته شده توسط : حسین مهدی پور